Jeśli szukasz hasła „zarządzanie zasobami IT open source”, zwykle chcesz trzech rzeczy: braku kosztów licencji, dostawcy, który Cię u siebie nie zamyka, i możliwości sprawdzenia, co dzieje się z Twoimi danymi. To trzy różne oczekiwania i wcale nie idą w parze. Ten wpis porządkuje, które systemy naprawdę stoją na licencji uznanej przez OSI i czego faktycznie wymaga ich utrzymanie — a na koniec mówi wprost, dlaczego AssetNode do nich nie należy.

Co dokładnie znaczy „open source”

To pojęcie ma definicję i nie jest ona kwestią gustu. Open Source Initiative utrzymuje Open Source Definition; licencja jest open source wtedy, gdy spełnia wszystkie dziesięć kryteriów. Dwa z nich są tu rozstrzygające:

  • Kryterium 1, swobodna redystrybucja: licencja nie może nikomu zabraniać sprzedaży ani nieodpłatnego przekazania oprogramowania i nie może żądać za to opłaty.
  • Kryterium 6, brak ograniczeń pól zastosowania: licencja nie może nikomu zabraniać używania programu w określonej dziedzinie.

„Kod źródłowy jest jawny” to za mało. Jest na to neutralne określenie source-available — którego używa sama OSI i które zalicza do licencji własnościowych, a nie do trzeciej kategorii gdzieś pośrodku.

Systemy, które naprawdę są open source

Snipe-IT — AGPL-3.0-or-later

Najbardziej znany przedstawiciel i dla wielu zespołów pierwszy przystanek. Plik licencji w repozytorium to niezmieniony tekst AGPL-3.0, a composer.json deklaruje AGPL-3.0-or-later. Grokability, firma stojąca za projektem, prowadzi dodatkowo płatny wariant chmurowy.

Technicznie jest to aplikacja PHP na Laravelu 12. Wymagane są MySQL 5.7+ albo MariaDB — PostgreSQL wyraźnie nie jest oficjalnie wspierany, mimo że odpowiedni blok konfiguracji istnieje. Warta uwagi jest górna granica wersji PHP: skrypt aktualizacji odmawia pracy poza zakresem od PHP 8.2 do 8.5, więc nie możesz po prostu iść za najnowszą wersją swojej dystrybucji.

GLPI — GPL-3.0-or-later

Zdecydowanie szerszy zakres: GLPI to kompletna platforma ITSM, a zarządzanie zasobami jest tylko jej częścią. Jeśli i tak potrzebujesz zgłoszeń, zarządzania umowami i CMDB, dostajesz wszystko z jednej ręki. Jeśli chcesz tylko wiedzieć, który laptop jest u której osoby, dostajesz dużo więcej, niż chciałeś.

Również PHP, od wersji 11 na Symfony. MySQL albo MariaDB są obowiązkowe — dokumentacja mówi to wprost, innych baz danych nie ma. Szczegół, który warto znać: GLPI Agent, którego rozprowadzasz na urządzenia końcowe, leży w osobnym repozytorium i ma inną licencję (GPL-2.0-or-later).

Ralph — Apache-2.0

Rozwijany przez Allegro, Python i Django, jako jedyny tutaj na licencji permisywnej. Ralph zarządza sprzętem centrów danych i sprzętem biurowym, a dla tego drugiego ma prawdziwy model przypisania: BackOfficeAsset zna zarówno właściciela, jak i użytkownika.

Przed decyzją warto wiedzieć o dwóch rzeczach. Po pierwsze, stos jest przybity na sztywno: Python dokładnie 3.10 i Django 4.2 LTS — oba wyszły już ze wsparcia. Po drugie, na początku 2025 roku Allegro przestawiło projekt na model „Sources only”: kod jest nadal publikowany i utrzymywany, ale pull requesty nie są przyjmowane, a przy zgłoszeniach nie ma żadnych zobowiązań. Utrzymujesz tym samym u siebie wewnętrzne narzędzie innej firmy, a nie projekt społecznościowy.

Krótko wspomniane

OCS Inventory NG (GPL-2.0) jest mocny w automatycznym wykrywaniu — agent dla Windowsa, Linuksa, macOS i kolejnych systemów inwentaryzuje to, co stoi w sieci. Brakuje mu pełnoprawnego modelu tego, kto akurat ma dane urządzenie. Wykrywanie i odpowiedzialność to dwa różne zadania. i-doit open (AGPL-3.0) to otwarta część produktu komercyjnego i bliżej jej do CMDB niż do zarządzania urządzeniami.

Ile naprawdę kosztuje samodzielne utrzymanie

Licencja jest bezpłatna. Utrzymanie nie. Przy kandydatach w PHP bierzesz na siebie kompletny stos LAMP: konfigurację serwera WWW, instancję MySQL z kopiami zapasowymi, kilkanaście rozszerzeń PHP i ścieżkę aktualizacji, która prowadzi przez composer install i migracje bazy danych. Przy Ralphie dochodzi jeszcze to, że jesteś związany z wersją Pythona i wersją Django, z których żadna nie ma już wsparcia bezpieczeństwa.

To nie jest argument przeciwko open source. To argument za tym, żeby uczciwie policzyć: pół dnia na konfigurację plus kilka godzin na kwartał na aktualizacje, kopie zapasowe i certyfikaty to realistyczne oczekiwanie — a jeśli Twój zespół i tak to potrafi, są to dobrze zainwestowane godziny. Jeśli nie, płacisz tę samą cenę, tylko w innej walucie.

Gdzie w tym wszystkim jest AssetNode

AssetNode nie jest oprogramowaniem open source w rozumieniu Open Source Initiative. Obowiązuje dla niego Sustainable Use License v1.0 (SPDX: SUL-1.0), która w rejestrze SPDX figuruje wprost jako nieuznana przez OSI. Licencja zezwala na używanie „wyłącznie do Twoich własnych wewnętrznych celów biznesowych albo do celów niekomercyjnych lub prywatnych”, a na przekazywanie dalej wyłącznie nieodpłatnie i w celach niekomercyjnych.

To koliduje z kryterium 1 i kryterium 6 Open Source Definition. Nie przedłożyliśmy tej licencji OSI do oceny; według tych kryteriów i tak nie mogłaby zostać uznana. Właściwym określeniem jest source-available, a AssetNode stoi tym samym — bądźmy szczerzy — na licencji własnościowej z otwartym kodem źródłowym.

Ważne, bo bywa to często przekręcane: licencja nie zabrania komercyjnego używania. Możesz używać AssetNode produkcyjnie w firmie dowolnej wielkości, dostosowywać go i utrzymywać wewnętrznie. Zabronione jest udostępnianie AssetNode osobom trzecim za pieniądze.

Dla tego modelu przyjęło się określenie fair-code, ukute przez n8n w 2020 roku. Fair-code nie jest licencją, lecz opisem: kod źródłowy otwarty, używanie swobodne, odsprzedaż ograniczona. Nie mylić z Fair Source — to inna inicjatywa, z 2024 roku, która wymaga opóźnionego uwolnienia kodu na licencji open source. Tego AssetNode nie ma.

Dlaczego nie MIT ani AGPL

Licencja permisywna pozwala dowolnemu hyperscalerowi prowadzić AssetNode jako własną usługę zarządzaną, nie oddając nic w zamian. Dla projektu rozwijanego przez mały zespół w Bonn to nie jest ryzyko teoretyczne: oznaczałoby, że dalszy rozwój dokładnie tego produktu, na którym polegasz, przestaje być finansowalny.

AGPL byłaby nasuwającą się drogą pośrednią — to dzięki niej Snipe-IT może uchodzić za open source, a mimo to nie jest dowolnie odsprzedawany jako usługa. Zdecydowaliśmy inaczej, ponieważ copyleftowe działanie AGPL przy integracjach i rozszerzeniach rodzi pytania, na które firma odpowiada dopiero po konsultacji prawnej. Sustainable Use License wyznacza zamiast tego dokładnie jedną granicę: bezpłatnie dla własnej firmy, nie do odsprzedaży. Cała reszta pozostaje otwarta.

Wolimy powiedzieć to wprost, niż ukrywać w drobnym druku.

Co to konkretnie oznacza
✅ Bezpłatnie i bezterminowo do użytku wewnętrznego we własnej firmie, niezależnie od jej wielkości
✅ Własny hosting, w dowolnej skali, z nieograniczoną liczbą zasobów i użytkowników
✅ Czytanie, audytowanie, dostosowywanie i rozszerzanie kodu źródłowego
✅ Bezpłatne przekazywanie dalej w celach niekomercyjnych
❌ Odsprzedaż AssetNode albo oferowanie go osobom trzecim jako usługi hostowanej

Co nie jest otwarte

Pliki z .ee. w nazwie albo w katalogu .ee mają licencję komercyjną i wymagają licencji enterprise. Obecnie w repozytorium nie ma ani jednego takiego pliku — możesz to sprawdzić poleceniem grep. Konwencja jest ustalona od początku, aby później było wyraźnie widać, co należy do zakresu bezpłatnego, zamiast przekwalifikowywać istniejący kod po fakcie.

Własny hosting

Potrzebne są Node 20 i instancja MongoDB:

git clone https://github.com/elixio-io/asset-node.com.git
cd asset-node.com
npm install

cp .env.example .env        # ustaw MONGODB_URI, JWT_SECRET, JWT_REFRESH_SECRET
npm run db:setup
npm run dev:all

Nie masz pod ręką danych dostępowych do MDM? npm run dev:mock uruchamia wszystkie integracje na symulowanych API.

Wolisz najpierw porównać, zanim coś zainstalujesz? Porównanie ze Snipe-IT przechodzi przez różnice w szczegółach, a cennik pokazuje, ile kosztuje zarządzana chmura.

Dołącz do nas

Projekt jest młody, a chropowatości są prawdziwe. Jeśli zarządzasz zasobami IT i czegoś Ci brakuje albo coś rzuca Ci się w oczy, zgłoszenie jest warte więcej niż gwiazdka.

Oba repozytoria są utrzymywane synchronicznie; zgłoszenia i pull requesty są mile widziane w obu. Jedno powinieneś wiedzieć wcześniej, a jest to zapisane również w CONTRIBUTING.md: wkłady są nam przekazywane na licencji, która obejmuje także komercyjne wersje AssetNode. W projektach utrzymywanych komercyjnie to standard, ale jest to różnica wobec projektu na licencji uznanej przez OSI i powinieneś ją znać, zanim zainwestujesz swój czas.

Kto pracuje z agentem programistycznym opartym na AI, znajdzie w AGENTS.md polecenia budowania, przegląd architektury i pułapki, których po samym kodzie nie widać.